اوضاع احوال کار

سلام.

اوضاع احوال کار کمی شلوغ پلوغه. البته که همه می دونید و نیاز به گفتن نیست که کلا اوضاع اقتصادی مملکت رو هواست. همه ی تولیدکننده ها یا تعطیلند، یا تعدیلند، یا رو حالت استند بای هستن.

به هر حال. فکر می کنم همه منتظر یه اتفاقند. امیدوارم یه چیزی تو مسکن پیش بیاد و چرخ ها شروع به چرخش کنه. این هفته یه ممیزی خیلی سختگیرانه خارجی داریم. امیدوارم بتونم خوب و خوش از این مرحله هم عبور کنم.

چند وقتیه مسئولیتم تو کارخونه خیلی بیشتر شده و پرسنل زیر نظرم دیگه فکر می کنم نزدیکه 100 نفر شدن!

گفتنش فقط راحته، اما از مرحله فکر که می گذره و به عمل نزدیک می شه وحشتناکه. مخصوصا اگه شرکت خصوصی باشه و سوال و جواب های مدیرعامل و مدیران ارشد و ... همه روزه باشه.

استرس کاری چیزی نیست که این روزها واژه خاصی باشه برای قشری خاص. هر کسی مشکلات خاص خودش رو داره، لااقل آقایون همه این حرفها رو خوب درک می کنند.

اینا رو می نویسم که اگه باز یه روزی برگشتم اینجا یادم بیافته که خیلی سال پیش یه خاطرات  این تیپیم داشتم!

   من . خدا . پروانه...